|
|
|
|
|
Wees niet bang, voor de geesten van de nacht / wees niet bang voor jouw lot dat wenkt en wacht / wees niet bang voor zo een duivel - als je geest met gif versnijdt - wees niet bang voor je innerlijke tegenstrijdigheid Trek me bij je binnen, drijf me nu niet uit - laat mij mezelf verwennen in de armen van mijn bruid Wees niet bang, iedereen wordt weggezet / wees niet bang om te branden in je bed / wees niet bang voor jezelf en niet voor mij / wees niet bang - wees bereid Wees niet bang, dat gevangen in het licht / je ware aard niet mooi zal lijken in een transparant gezicht / wees niet bang om te gaan sterven zonder ooit te zijn gekust - wees gerust Wees niet bang, want de grap is zwart en groot; wij zijn meer bang van de liefde dan we bang zijn van de dood
|
|
Eens te vaak naar jou gekropen / door een zelfde gewelf / waar geen hond rechtop kan lopen / ik ben in oorlog met mezelf Eens te vaak door jou bekeken / uit de hoogte door een vrouw / die me met één blik kan breken / ik ben in oorlog met jou Ik heb alles weggegeven / ik heb betaald en geen berouw / ik wil niemands medeleven / ik wil alleen vrede voor jou Morgen neem ik de beslissing / morgen antwoord op je vraag / morgen altijd een vergissing / want ik ben in oorlog met vandaag
|
|
Er werd hevig gestreden / en de arena was vol / er werd gevloekt en geleden - we waren allemaal dol Ik zag een grote victorie / ik zag een schitterend licht / ik zag drama en glorie / met een verbeten gezicht Als je vraagt heeft het zin / is het antwoord ja, het heeft zin Nadat ik hem had geheven, heb ik de beker gekust - ik zag de zin van het leven - de brand die nooit wordt geblust Het geschreeuw van de mensen / het klonk beangstigend groot, het geschreeuw van de mensen - echoot na tot je dood Ik luister nu naar de regen / naar de gierende wind / ik kom mezelf tegen, de avond begin |
|
Vader o vader, wat was je vaak dronken of weg / nog zie ik de tafel, en vader die eet en niets zegt, en steeds met gelijk / ik zie je nu buiten, in het café, ik onder de schragen tafel, en jij losgeslagen Wild en luidruchtig als de woedende wind - man onder mannen die spreken Wild en luidruchtig, en ik was het kind - dat in verbeelding jou hun botten zag breken Wild en luidruchtig, woord voor woord te verstaan - ik die zag hoe de mannen keken Wild en luidruchtig, nooit een zucht of een traan - als de God waar ik soms nog op reken Wild en luidruchtig en beangstigend groot - held van een warrig verleden Wild en luidruchtig, oog in oog met de dood - ik heb nooit voor jou gebeden Wild en luidruchtig, nu nog een man, met ogen die scherp willen kijken Wild en luidruchtig - maar nu milder en stiller, als toen je nog ver wilde reiken
|
|
Geef me de tedere kracht in mijn handen / geef me de rillingen over mijn rug / geef dat we nu niet in leegte belanden / en geef ons de gloed van verlangen terug In godsnaam de romantiek / tedere handen en tedere blik / teder ben jij en teder ben ik / geketend in volmaakte inspiratie Want de klank van de saaiheid teistert mijn oren / en de geur van verveling hangt om ons heen / de geur van de materiële verveling / die overal hangt waar de liefde verdween Geef dat we alles en meer kunnen geven / tot onze pure gedaante ons rest / geef ons de weelde van uren van leven / zonder de eeuwige klank van protest
|
|
Zij die de eenzaamheid van iedereen verwoorden / worden, of gestoord, of met de dood beloond / of weggehoond Het geluk, naar men zegt, het geluk / het vertelt zichzelf slecht / het lijkt mooier dan het is, het geluk / het lijkt vals en onoprecht, het geluk Junkie met talent, aan een donzen dek gekluisterd / in een dorp dat nooit echt luistert / dode junkie met talent Junkie met talent, in een gemeenschap die nooit tijd heeft / in een wereld die nooit spijt heeft / dode junkie met talent Soms knapt iemand op en soms knapt iemand af / maar laat ons wel zijn, de meesten knappen niets / of iemand anders Ziel vol grote romantiek / voor het oog van het publiek / dat dat wel wil, met groot drama in 't verschiet / van weer zo een dromer die zich aan iets groots vertilt als romantiek
|
|
Excuseer me vrienden, gun me even tijd / ik had iemand willen slaan / niet gedaan en ik heb spijt Het is een vage man, die een slijmspoor achterlaat / een vage man, van het soort dat ik haat Hij noemt zich presentator, is geslaagd voor een soort test / hij is geen inspirator, maar een varken met succes Excuseer me vrienden, gun me één moment / ik stond oog in oog met iemand / en ik heb hem herkend Het is een man die krokodillentranen achterlaat / die zijn moeder zou verkopen, als het daarom gaat / hagoe nana succes
|
|
Mijn hand zakt naar de tafel en het mes / aan de afgrond voel ik mij het best / daar waar liefde groeit, daar waar liefde bloeit / ik ga hiervoor en zegen heel de rest Slordig alles wat ik heb gedaan / onhollands maar daar komt het niet op aan / de tegenstand is groot, de medestand is dood / het is een slag waar niemand uit kan gaan Wat er tussen man en vrouw vergaat / de kussen en de tranen en de haat / daar waar liefde groeit, daar waar liefde bloeit / je leert het aan het einde van de straat Ik ga slapen, dromen, zweten / zweten en vergeten |
|
Kom vriend laat mij hier niet alleen / wij kunnen ware woorden spreken / wij kunnen uit onszelf breken / samen zijn we iedereen Sluimerend in 't duister, onbegrepen, vertwijfeld, verketterd en verwenst / in dit licht de ogen dichtgeknepen / schuilt niet in elk van ons een mens Mannen zullen mannen zijn / onder vuur en in het duister / waar het woord van liefde wordt gefluisterd / want samen zijn we niet alleen
|
|
In het vale ochtendgloren wordt de baby nu geboren / onder zuchten onder schreeuwen / door de gang van alle eeuwen, komt de laatste baby De laatste baby is geboren / niemand weet wat hij moet eten / iedereen is het vergeten / moeder kan de borst niet geven, aan de laatste baby Moderne mens o wie ben jij / moderne mens wat ga je doen/ moderne mens hoe zal je zijn / moderne mens o wie ben jij In het vale ochtendgloren is de baby nu geboren / iedereen wil naar hem kijken / maar wat moet hij ooit bereiken, de laatste baby |
|
Otto Otto Ottokater, rood haar, gecastreerd / voor het oog van God als kind alleen gelaten in de Heldenbuurt / versjteerd en toch geen mensenhater Otto Otto Ottokater, rossig, gecastreerd / en dan de dag waarop je stap voor stap achter de kast vandaan / je koninkrijk betrad, Amerikaans moment / de ogen vochtig van een sentiment / dat door jou gelukkig nauwelijks werd gezien / een mens, tenslotte voor jou minder dan een kat / Otto Otto Ottokater, rood haar, gecastreerd, jij had je aandeel al gehad / jaja, jouw kleine rijk, die dag, badend in de zon; drie bomen, schamel gras, een schuur, een houten bank / een tafel mist een poot Ottokater maar wat is klein en wat is groot / groot en kort lijkt leven potsierlijk lijkt de dood / dus is het nu voor jou, dit rijk zoals zo'n rijk voor mij ooit was / God voor ons de hemel, de bomen boven in de kerk / de buitenwacht in as Maar wist je dat jouw rijk onder de maan ooit heeft behoord / aan een von Staufenberg, zoon van de man die Hitler bijna had vermoord / of is voor jou zo'n rijk alleen een rijk / en zie jij geen verschil in waarde tussen lege kale straat / tussen een kind en een bejaarde / een verlichte republiek, fundamentalistisch emiraat / Ottokater, oude rode indiaan, men doet maar wat men wil / meestal zie je ze niet staan / want jij stelt jezelf geen vragen als: wie ben ik, wie kan ik zijn, wie wil ik zijn / voor jou is het behagen ofwel onbehagen dat vanzelf verdwijnt / jij hebt niet de interesse, jij hebt slechts souplesse / en wie jou zo ziet weet dit: de één heeft het helemaal, de ander heeft het niet / Otto Otto Ottokater want jij, jij bent onschuldig, ondanks dat je moordt / je kent niet eens het woord moord, daaraan denk je niet / wanneer je 's nachts je ding doet, je mooi maar gruwzaam werk / voor het oog van God, de hemel / onder de bomen van de kerk Otto Otto Ottokater, rood haar, gecastreerd / ik hoorde je vannacht / ik hoorde je naar buiten gaan, ik was nog niet in slaap / ik lag in het donker en dacht nergens aan, ik heb je nog geroepen / en vanochtend, toen je bij me lag te slapen, dichter bij me dan een vrouw / zag ik hoe je schulden aflost met een zorgeloze trouw / Ottokater jij legt vogels aan mijn voeten, dode muizen op het bed / de doden van de kersenboom, bij mij bijgezet Otto Otto Ottokater, rossig, gecastreerd / dodelijk beledigd als ik jou gift, jouw prooi niet opeet maar naar buiten gooi / Ottokater ik nam vandaag een kijkje in jouw rijk / wist je van de betonrot in de muur die huis met schuur verbindt / je staat te kijken Ottokater, er zit betonrot in de muur die doet denken aan een kamp / Ottokater, spring het kreng omver / Ottokater, grenzen zijn een ramp / Ottokater, rossig, gecastreerd, jij verdient je slaap wel, vrijwel de hele dag / want eenmaal weggezet, vernederd, door iets dat sterker was dan jij / eenmaal in elkaar geslagen en voor eeuwig aangeslagen Jezus, mannen wie zijn wij trouw...
|
|
Catalogusnummer: Island Records 532 101-2. Releasedatum: 28 Maart 1996. Teksten: Thé Lau / Muziek: The Scene Bezetting: Thé Lau (zang, gitaar), Eus van Someren (gitaar), Emilie Blom van Assendelft (bas, achtergrondzang), Jeroen Booy (drums), Otto Cooymans (toetsen). Gastmuzikanten: Carlo Ulrichi (conga's in 'Romantiek'), Kenrick Gunther (timbales in 'Romantiek'), Farida Merville (zang in 'Varken Met Succes') en Emile den Tex en Ralph Brink (achtergrondzang). Productie: Emile den Tex en Thé Lau.
|
|
THE SCENE - ARENA |