|
|
|
|
|
Hier is het eind, het eind van het feest / kom, we gaan naar beneden / de bloemen zijn dood, de flessen zijn leeg / het was mooi, maar nu is het verleden Jij was zo mooi, jij was prachtig /maar jij hebt je strijd nu gestreden De menigte weg, de herrie verstomd / wat het waard was zal moeten blijken / kom met me mee, stap uit de zon / de wereld hoeft nu niet te kijken Jij was zo mooi, jij was prachtig / maar jij hoeft niets meer te bereiken Hemelvaartsochtend, heldere zon / kom, we gaan naar beneden / het feest is geëindigd zoals het begon / lach nog eenmaal voor mij, wees tevreden |
|
Jongen wat heb je lang gewacht / in het niemandsland tussen wangedrag en tact / dromen komen, lokken je van huis / overal de schaduw van het kruis Jongen, je leeft hier maar een uur / waar gerookt wordt en gedronken tussen pulp en cultuur Dromen komen, lokken je van huis - overal de schaduw van het kruis Het bidt en het schreeuwt / het grijpt je bij je keel / het fluistert in je oor / tot je liegt en tot je steelt Het is nooit genoeg / maar altijd teveel
|
|
Ik loop langs de spoorbaan, kijk naar de trein / nee, ik staar naar de trein van de hoop / staat daar glanzend en stil, half in de schaduw / langs een verlaten perron Ik kijk achterom, als naar een verleden / dat leeg was en zonder geloof / maar mijn hoofd, half verdoofd, zegt dit is het heden / kijk niet vooruit en kijk nooit achterom In gedachten zie ik, hoe de wielen gaan draaien / over een spoor zonder eind / tot het dendert door bossen, bergen en dalen / op weg naar de horizon Ik denk hier ligt mijn lot, hier ligt mijn hart / in deze stad moet ik zijn / met alles wat komt en alles wat gaat / ik draai me om en keer mijn rug naar de trein Geef nooit op
|
|
In de stilte voor de storm / zijn de vrienden bij elkaar / de kat, de hond, het lam, de adelaar / geen motto, geen vlag, geen uniform We zingen zachtjes op het plein: 'is ons dorp klein, is ons dorp groot' Dit is de beschaving, dit is mooi en groot / dus kwetsbaar voor beschadiging Domheid eist de dood Op de avond voor de dag / is ons gezichtsveld onbeperkt / tussen kroeg, moskee en kerk - geen volksheld, geen volkslied, geen vlag We zingen zachtjes op het plein In de stilte voor de storm / grijpt een kleine rat zijn kans / vraagt een grauwe muis ten dans / in de stilte voor de storm Van Grieken naar Romeinen / van Romeinen naar barbaren / van barbaren naar gelovigen / van gelovigen naar christenen / van christenen naar heiden / en terug naar de barbaren / en een barbaar doet wat? vormt een horde en brandt plat
|
|
De zon schijnt op de krant die neerploft met een dof, onheilspellend geluid / hij gaat me niets leren en niets laten zien, maar het geluid kruipt onder mijn huid / de zon luistert mee naar het ritme van een donker, bonkend geluid / ik denk hier klopt nooit iets, hier voegt nooit iets / maar het ritme kruipt onder mijn huid Want zo klinkt mijn straat, de straat waar ik woon / zo klinkt mijn straat, smerig en schoon / zo klinkt mijn straat die zich zelden vertoont, mijn straat De zon schijnt mild op de stenen muur, gebouwd voor wat ze verbergt / ik denk niet in dagen, tel ieder uur, lig stil en voel hoe het werkt Zo is mijn straat, de straat waar ik woon / zo is mijn straat, smerig en schoon / zo is mijn straat die zich zelden vertoont, mijn straat De zon versterkt alle geuren, maar de hitte is slecht voor de lucht / de hitte opent de deuren, en de hitte kietelt de tucht Zo ruikt mijn straat, de straat waar ik woon / zo ruikt mijn straat, smerig en schoon / zo ruikt mijn straat die zich zelden vertoont, mijn straat
|
|
Ik word nu beoordeeld; ben ik sterk, ben ik bang / ik word nu beoordeeld;ben ik vrolijk of wrang Ik zend mijn signalen tot onder je huid / ik zend mijn signalen, kom hier nu uit / een oordeel in liefde, het is niets gedaan Heeft het recht van bestaan, heeft een liefdeloos leven recht van bestaan Zo word je beoordeeld; hoe je loopt, hoe je rookt / zo word je beoordeeld en met blikken bestookt je zendt je signalen tot onder mijn huid je zendt je signalen, kom hier nu uit een oordeel en liefde het is nooit iets gedaan |
|
Vermomd als het verleden, als een herinnering / dat ergens diep van binnen steeds hetzelfde liedje zingt / het zingt: 'kom, kom nu dichterbij' / het zingt: 'kom, kom hier bij mij' Hier komt de droom die komt en zelden gaat / de droom die wenkt de droom die slaat / die aan je trekt en je nooit loslaat Vermond nu als een dame / als een engel, een rebel / het lied zingen we samen / - één zucht die het vertelt |
|
Kijk met handen voor mijn ogen / kijk zonder het te kunnen zien / soms betraand, soms koud en onbewogen / maar altijd zonder het te kunnen zien Kijk door een vage vrees bevangen / kijk zonder het te willen zien / kijk met een morbide soort verlangen / altijd zonder het te kunnen zien Naar de deur waarachter de beesten beesten worden / de deur waarachter men de beesten maakt Kijk zonder te geloven / kijk zonder het te kunnen zien / en denk, komt deze horror echt van boven / kijk zonder het te willen zien
|
|
Stereotiep en onmachtig, oog in oog met de vrouw / ik zeg haar zo je bent prachtig, maar ik weet nooit of zij me vertrouwt Stereotiep en onmachtig, tussen ons de loodzware lucht / ik zeg je zo je bent prachtig, maar de klank en de toon zijn gevlucht Maar is dit niet mooi, moet dit niet zo zijn / liefde bevochten, klein maar niet star / hard tegen hard, van lieverlede hard tegen hard Stereotiep en eronder, drie zinnen en ze hakken me fijn / ik denk, je bent een wonder, ik wil alleen niet bang voor je zijn Ik zweer bij de woorden, woorden van liefde en trouw / woorden, die niemand ooit stoorden / woorden van mij en woorden van jou Lief, is de lucht nu gezuiverd, zijn wij weer trots en gewoon / zonder dat een van ons ergens voor huivert / naakte persoon tegen naakte persoon |
|
Een zuiver hart kent geen sentiment / overpeinzing in een bijna leeg café / het tikken van de ballen neem ik mee / het biljart van alles nog het meest present Het zuiver hart, het kent geen sentiment / het is een veilig hart en uit op zelfbehoud / ik zie dit nu, ik heb mezelf herkend / en ik ben vrij en ik heb het koud Het zuiver hart zucht zachtjes van genot / het klopt tevreden in de maneschijn / en waar het was is alles nu kapot / maar ach, het wilde lief en aardig zijn Alcohol en tranen tonen mij aan jou / alcohol en tranen drijven mij naar jou En de tranen voor m'n vader / en de tranen voor m'n vrouw / de tranen voor de wereld / en de tranen, de tranen van berouw Maar ook de tranen van de wodka / en de tranen van berouw
|
|
Zo werden vrienden vrienden / op een zonderling, plechtig moment / één van ons zweeg, de ander zei niets / maar we hadden elkaar herkend Zo werden vrienden vrienden / zonder woorden, zonder contract / één van ons zweeg, de ander zei niets / maar we hadden een band en een pact Ik kijk in de gloed van je ogen / onbevangen en zonder venijn / jij weet en ik weet, de vriend van vandaag / kan de vijand van morgen zijn Zo werden vrienden vrienden / één krachtig, de andere niet / één van ons zweeg, de ander zei niets / zo werden vrienden vrienden Ik kijk in de gloed van je ogen / onbevangen en zonder venijn / jij weet en ik weet, de vriend van vandaag / mag de vijand van morgen nooit zijn
|
|
Bestelnummer: Mercury Records 518 417-2. Releasedatum: 2 Oktober 1993. Teksten: Thé Lau. Muziek: The Scene Bezetting: Thé Lau (zang, gitaar), Eus van Someren (gitaar), Emilie Blom van Assendelft (bas, achtergrondzang), Jeroen Booy (drums, percussie, gitaar, achtergrondzang), Otto Cooymans (toetsen, percussie, achtergrondzang). Gastmuzikanten: Rob Kruisman (sax) en Rob de Weerd (achtergrondzang). Productie: Thé Lau.
|
|
THE SCENE - AVENUE DE LA SCENE |