klik > agenda theatertournee 'De Sterren van de Hemel'

(jan/feb/mrt 2001)

klik > CD '1998'

klik > fragment uit literair debuut 'De Sterren van de Hemel'

klik > over de auteur

Een zin van Thé Lau is doorgaans scherper dan het lemmet van een Zwitsers zakmes. Hij slaat je met verstomming, confronteert je met de nietigheid van het bestaan. Het is een talent waar slechts weinig songschrijvers mee behept zijn of ze zouden Bob Dylan moeten heten. (De Morgen/België)

Wie Thé Lau hoort zingen over de Rivier, beseft met kippenvel op de rug dat de romantische dichter, in deze akoestische setting, gerekend mag worden tot het meest indrukwekkende dat het Nederlandse repertoire momenteel te bieden heeft. (De Limburger)

Concert van moderne bard Lau eindigt met gesnotter in de zaal. (Alkmaarsche Courant) klik > recensie

Als je er in slaagt om een publiek zonder bonte aankleding, zonder show, zonder speltechnisch spierballenwerk, zonder opgeblazen 'hype' en zonder 'gouden keeltje' toch van de eerste tot de laatste minuut muisstil te krijgen, alleen met de kracht van je persoonlijkheid en je liedjes, dan behoor je tot de groten. (Utrechts Dagblad)

Thé Lau doet het momenteel zonder The Scene maar met toetsenist Dante Oei. De nadruk komt op Lau's stem te liggen. Niet iedereen is fan van 's mans zware shag-gerochel maar de hese zanger weet de rillingen over je rug te zingen in een niet aflatende stroom zwaar melancholische liedjes gedrenkt in alcohol en tranen. The's theatertournee is geen vlot tussendoortje maar een absolute topattractie. (Eindhovens Dagblad)

Zoveel belangstellende luisteraars en een haast hoorbare stilte in de zaal. (Algemeen Dagblad

Thé Lau is inmiddel helemaal thuis in het theater. De reden daarvoor is simpel. Wanneer je zulke sprekende en van sentiment en passie doortrokken teksten (noem het poëzie) schrijft als de Amsterdammer, dan is het heerlijk als een cruciale zin niet deels verloren gaat in een misschien even belangrijk sologitaarloopje. (Haagse Courant)

Op het podium is het dus een kale bedoening. Er staat een vleugel die op een onnavolgbare manier en met veel mooie accenten wordt bespeeld door de talentvolle Dante Oei. Verder is er een barkruk - misschien wel gekozen omdat alcohol een (belangrijke) rode draad vormt in het werk van Thé Lau- en er staan twee gitaren (een akoestische en een electrische). Verder is er alleen nog een glas rode wijn te vinden dat steeds verder leeg raakt. (Haagse Courant)

Zijn rauwe stem die poëtische teksten zingt zorgde vaak voor een ontroerend moment. Bezieling sprak ook uit het fragment van zijn eerste verhalenbundel waaruit hij voorlas. (Algemeen Dagblad)

Vier keer zoog het publiek Thé Lau en Dante Oei het podium al terug op en nóg wil het méér. Gelukkig last Thé Lau onderweg naar hun onontkoombare hoogtepunt heel verrassend een komisch moment in. Hij leest voor uit het uitgegeven eigen werk. (Humo/België)

De klassiek geschoolde toetsenist Dante Oei (25) verrijkt de levensliederen van Thé Lau met ritmische klankkleur die af en toe aan minimal music doet denken. 'Yes' roept Lau enthousiast als Oei een zwierige reeks noten laat klateren. De nummers zijn zodanig opnieuw gearrangeerd, dat piano en gitaar elkaar zowel ritmisch als melodisch aanvullen. (BN/De Stem)